Veilig naar buiten

Roosmarijn is nu ruim vier maanden, een vrolijk, gevoelig en pienter meisje. Nu ze steeds meer maar vooral ook verschillende geluiden begint te maken, is het behalve zichtbaar ook hoorbaar hoe ze snel groter wordt. Zelfs buiten heeft ze vandaag laten horen hoe leuk ze het vond om mee te gaan. Tevreden babbelend beschouwde ze de wereld om zich heen. Inmiddels alweer te groot om te liggen tijdens het rijden, zowel binnen als buitenshuis en te groot daardoor ook voor de Cybex draagzak, die we tot nu toe voor buitenritten gebruikten, geniet Roosmarijn net als wij volop van de babybjorn die we sinds twee weken in gebruik hebben genomen.

Terwijl ze lag, was de cybex een stevige babydrager die na wat oefening met het kliksysteem waarmee hij gemonteerd wordt, goed bruikbaar was. Hij lijkt tot nu toe een van de weinige babydragers, waarin de baby liggend op een verharde onderkant, beschermd door verharde zijkanten, goed ondersteund vervoerd kan worden. De Premaxx draagzak, waarvan we binnenshuis zoveel plezier hebben gehad, mist volgens ons die extra bescherming, terwijl een draagdoek behalve die stevigheid ook het voor mij benodigde gebruiksgemak niet kent. Ik heb iets nodig dat ik vast kan maken zonder dat het mij veel kracht kost. Liefst houd ik altijd met een hand Roosmarijn en zo nodig haar deel van de drager vast, terwijl ik met mijn andere hand kan vastklikken, in elkaar schuiven, of wat maar nodig is om de draagzak reisklaar te maken. Maar nu ze erin zou moeten gaan zitten, kreeg ik de sluitingen van de Cybex niet meer op de juiste manier vast. Liggen was geen optie meer, omdat ze dwars voor mij, met haar hoofd op de plek lag waar ik normaal mijn arm houd, zodat Ilco een positie zo dicht mogelijk naast de rolstoel innemen kan. Nu echter veranderde zijn positie van vlak links naast de rolstoel, naar steeds verder naar links, wat ons breder maakte dan hij gewend was en dan wenselijk was om nog overal door te kunnen. Naarmate Roosmarijn groeide, groeide ook deze moeilijkheid. Maar eigenlijk was ze nog te klein om er op de juiste manier rechtop in te zitten. De alternatieve manier die ik vond om het hele geval in elkaar te zetten, zodat ze toch zittend mee kon, bleek na een testrondje voor het huis uiteindelijk niet stabiel genoeg. Ze slingerde teveel van links naar rechts, zodat ze niet stevig op mijn schoot zat en het rijden daardoor niet meer veilig was.

Dat was schrikken. Want altijd had ik voor mezelf de voorwaarde gesteld, dat ik met ons eventuele kindje naar buiten zou moeten kunnen. Dit in verband met veiligheid, maar ook omdat geen kind er wel bij vaart wanneer het niet met zijn of haar ouders de wereld kan gaan verkennen. Ilco vervult in zijn functie van geleidehond daarbij een onmisbare rol. Lopend zouden we met hem en een kinderwagen of babydrager eenvoudig op pad kunnen. Sommige ouders met een visuele handicap trekken er met kinderwagen of zelfs bolderkar op uit, terwijl anderen een buikdrager, later een rugdrager of soms ook een draagdoek prefereren. Om echter een baby mee te kunnen nemen in de rolstoel, heb je iets nodig dat veilig, compact, maar vooral heel gebruiksvriendelijk is. Het kinderzitje dat sommige rolstoelgebruikers voor hun stoel klikken, leidt tot een zwaardere maar vooral ook langere combinatie, die voor mij niet werkzaam is. Ilco zou op die manier geen bochten naar rechts meer kunnen aangeven en het rijden zou van mijn ene arm al snel teveel kracht gaan vergen.

Zelfs nu hebben we niet de garantie dat Roosmarijn en ik zo lang dat nodig is, samen met deze rolstoel naar buiten zullen kunnen. Maar elke periode kent zijn eigen uitdagingen en mogelijkheden. We zullen ze samen wel ontdekken. Voorlopig rijden we weer veilig de lente tegemoet. De babybjorn is daarbij een goede en handige hulp. Roosmarijn zit eerste rang en kan alles zien dat er om haar heen gebeurt. Ik heb haar er gisteren zelfs even lopend mee van de slaapkamer naar de huiskamer kunnen dragen. Voor ons een unieke en mooie ervaring.

 

Reacties: 1

 
 

Hoi Petra,

Wat fijn dat jullie toch weer een oplossing hebben gevonden!! Zo zie je iedere uitdaging kent zijn eigen oplossing. Heerlijk nu met dat mooie weer om met z’n allen naar buiten te gaan. En nu Roosmarijn groter wordt is dat ook heerlijk om te doen.

Wij zijn dit paasweekend ook lekker buiten geweest, in de tuin gewerkt, was heel hard nodig. Maar ook lekker wezen fietsen dat is hier in de polder ook erg leuk.

Groetjes
Elly

(geen reacties meer mogelijk)