Een bewakingshond?

Een bewakingshond “Mevrouw, is dat een bewakingshond?” Nee, dat is Ilco allerminst. Maar het meisje dat de vraag stelde, had vast nog nooit een blindengeleidehond gezien. Want de meeste kinderen weten precies wat een grote hond met een tuig met beugel om aan het doen is. Waar volwassenen Ilco, waarschijnlijk vanwege de rolstoel, nog wel eens voor een hulphond aanzien, letten de kids meer op de hond dan op mijn rolstoel en zeggen het daardoor automatisch goed.

Toch zijn er momenten waarop ik weet dat ik van onze grote, vriendelijke reus op aan kan. Zo was ik laatst een avond alleen thuis met Roosmarijn. Dat betekende zonder papa eten, zonder papa voorlezen, dat werd dus een boekje dat ik uit mijn hoofd ken, en zonder papa naar bedje toe. Voor mij betekende het vooral een avondlijk rondje hond uitlaten met de hele karavaan.

Zo speels als Ilco echter kan zijn als ik hem alleen meeneem, zo oplettend was hij nu, ook terwijl hij los was. Want toen ik expres zacht zijn naam riep, kwam hij onmiddellijk aanrennen. Ook worden bochten net iets netter genomen in gezelschap van Roosmarijn. Soms verdenk ik hem er zelfs van, wat vaker om te kijken of het met ons wel goed gaat, als zijn kleine vriendinnetje mee is. Hij is dan wel geen bewakingshond, een oplettend heer in ’t verkeer is hij zeker. Vooral wanneer hij zich de enige man in het gezelschap weet.

Eerder verschenen op:
http://www.telegraaf.nl/vrouw/

 

Reacties: 1

 
 

Geweldig om te lezen Petra, wat een kanjer is die Ilko. Ik vind het ook erg leuk om je verhalen te lezen over jullie Roosmarijn en hoe je veel dingen na soms goed zoeken wel voor elkaar krijgt.

Groetjes,

Barbera

(geen reacties meer mogelijk)