Er zijn inderdaad dingen die door mijn beperking onmogelijk zijn. Die doe ik niet en ik vraag niet van anderen ze mogelijk te maken. Dit echter, is nu bij uitstek een bezigheid samen, die, wellicht anders dan vroeger, door de voortschrijdende techniek, zeker wel tot de mogelijkheden behoort. Ik heb een van de manieren beschreven waarop.

Dit is aanvaarden dat je als ouder met een beperking telkens weer opnieuw de weg vrij zult moeten maken voor jezelf, je kind of kinderen, en voor al die anderen die zelf niet zo actief zijn of kunnen zijn.