Op de toekomst gericht
Dit is de week van eerste keren. Want vandaag heb je alweer iets voor het eerst gedaan. En ook nu weer had het alles te maken met eten. Maar daar draait tenslotte een groot deel van jou leventje nog om. Read the rest of this entry »
Vandaag heb je weer banaan gegeten. En nu wat meer dan gisteren. Maar het was nog lang geen hele. Nee, zelfs nog geen halve. Maar dat hoeft ook nog niet. Je bent tenslotte nog geen half jaar. Maar we nemen er alvast de tijd voor om samen te leren eten. Read the rest of this entry »
Vandaag heb je je eerste fruithapje gehad. Nouja hapje, een paar lepeltjes waren genoeg. Read the rest of this entry »
Lieve Roosmarijn,
Het afgelopen weekend stond in het teken van Moederdag. Van papa en jou heb ik prachtige bloemen gekregen. Het was onze eerste officiële Moederdag. Hoewel ik eigenlijk vorig jaar al het gevoel had alsof het elke dag een beetje meer Moederdag werd. Want toen wisten we net dat jij er was. Read the rest of this entry »
Trots op het succes van de pas aangeschafte Babybjorn zouden we op vrijdag avond nog even snel naar de winkels voor wat kleine dingen. Roosmarijn was uit haar eerste slaapzakjes gegroeid, bij de Hema verkochten ze grotere en zo was er vast nog wel het een en ander dat opeens nodig moest worden aangeschaft. Read the rest of this entry »
Roosmarijn kijkt naar alles. Naar het licht dat van buiten door het raam naar binnen valt, naar papa die de fles maakt en af en toe zelfs even naar Ilco die soms op zijn beurt heel voorzichtig bij haar komt kijken. Read the rest of this entry »
Roosmarijn is nu ruim vier maanden, een vrolijk, gevoelig en pienter meisje. Nu ze steeds meer maar vooral ook verschillende geluiden begint te maken, is het behalve zichtbaar ook hoorbaar hoe ze snel groter wordt. Zelfs buiten heeft ze vandaag laten horen hoe leuk ze het vond om mee te gaan. Tevreden babbelend beschouwde ze de wereld om zich heen. Read the rest of this entry »
“Is dat jullie kindje?” Ik had nooit gedacht nog eens een dergelijke reactie te zullen krijgen op onze karavaan, bestaande uit Ilco, altijd voorop, Roosmarijn, altijd bovenop, op mij dus, Jurjen, achter ons en boven mij uit en mijzelf. Eigenlijk had ik dan ook, “nee, die is van de buren,” moeten antwoorden. Read the rest of this entry »
“wij zijn geen wonderdieren. Onze kracht ligt denk ik in onze toewijding en trouw,” zegt Beau. Ze is een gepensioneerde geleidehond, een Golden Retriever van 10 jaar. Ze straalt liefde, rust en vrede uit. “Ik kom van de kennel Forward Looking en ben uit het eerste eigen nestje honden van Desudo Blindengeleidehonden.” Read the rest of this entry »
Omdat het rijden met een one-arm-drive systeem voor mij een behoorlijke inspanning betekent en omdat we voorzichtig wilden starten met de driemanscombinatie bestaande uit Roosmarijn, Ilco en mij, is Ilco’s werkzame leven nu pas hervat. Hij is dus weer terug van zwangerschapsverlof. Read the rest of this entry »
